Brytyjska Reprezentacja Proporcjonalna (STV)

Brytyjska Reprezentacja Proporcjonalna, znana pod skrótem STV znana jest również pod wiele tłumacząca nazwą System Pojedynczego Głosu Przechodniego. Ordynacja wielomandatowa, jednoturowa. Ilość mandatów od 2 do 7 (zwykle).

Tworzenie list: indywidualne zgłaszanie się kandydatów, bariera ilość podpisów, kaucja tracona w wyniku braku uzyskania założonego poziomu poparcia.

Głosowanie: Wyborca na jednej liście wskazuje kandydatów, szeregując ich wg własnej listy rangowej nadając im preferencje. Najbardziej preferowanemu nadaje najwyższą rangę, mniej preferowanemu niższą, itp.

Liczenie: Bardzo skomplikowany sposób liczenia. Biorących mandaty określa się na podstawie przekroczenia  tkzw. kwoty. Jest ona najczęściej równa ilorazowi sumy oddanych głosów przez ilość mandatów  (niektórzy używają terminów iloraz wyborczy albo norma reprezentacji) . Kto przekroczy ten próg, otrzymuje mandat. Jeżeli nie obsadzono wszystkich mandatów następuje operacja transferu. Głosy oddane na mandatariuszy (tych już mających mandat) ponad kwotę potrzebną do uzyskania mandatu rozdziela się pośród pozostałych kandydatów zgodnie z preferencjami i z odpowiednimi wagami (metoda Hare’a-Clarke’a) .  Jeżeli któryś z kandydatów przekroczy kwotę, otrzymuje mandat. Jeżeli zajdzie taka sytuacja, że punktów ponad kwotowych nie wystarczy aby rozdzielić wszystkie mandaty, eliminuje się najsłabszego kandydata, a jego głosy zgodnie z preferencjami rozdziela pośród wszystkich pozostałych (razem z już wybranymi).
Istnieje prostsza metoda liczenia głosów. Wyznaczony zostaje procentowy minimalny limit głosów. Np dla okręgu trzy-mandatowego jest to 30 % .  Kto przekroczy ten próg, otrzymuje mandat. Jeżeli nie obsadzono wszystkich mandatów, przelicza się głosy i eliminuje kandydata z najsłabszym poparciem. Głosy oddane na niego przekazuje się pozostałym kandydatom zgodnie z preferencjami. Jeżeli w wyniku takiego działania któryś z nich przekroczy próg, obsadza mandat, jeżeli nadal są wolne mandaty, liczenie się powtarza, eliminuje najsłabszego, oddane na jego głosy….. itd. Operacja jest powtarzana aż do zajęcia wszystkich mandatów.

Historia:system został opracowany przez statystyka Tomasza Wrighta Hilla, Po raz pierwszy został wykorzystany podczas wyborów do samorządu w Adelajdzie (1840r.), w Europie w 1856 w Danii.

Cechy:

  • brak “tracenia” głosów,
  • większa niezależność od liderów partyjnych,
  • większe związanie z regionem wyborczym.